Gezinsblad Purmerend, Beemster en Schermer. april 2008    Noordhollandse courant Alkmaar maart 2008    Noordhollandse courant Alkmaar    polderexpress 02    Polderexpress 01    Gezinsblad Purmerend, Beemster en Schermer. april 2008 DRIEHUIZEN - Er woont een verscheidenheid aan mensen in gemeente Schermer: boeren en buitenlui, jong en oud, geboren en getogen of import vanuit de stad. Met elkaar vormen zij de huidige Schermer. Wat houdt deze mensen in de dorpen, aan de dijken en in de polder bezig? Dat valt te lezen in het boek 'Hier kan ik ademen - Portretten uit de Schermer' van schrijfster Tanja Schermerhorn en fotograaf Johan Witteman. Het boek is een unieke verzameling van foto's en verhalen in en over de Schermer en haar inwoners. Vier jaar lang hebben Tanja en Johan aan het boek gewerkt. Uiteindelijk staan er 36 uiteenlopende portretten in het boek. 'Bij de een is het levensverhaal vastgelegd, terwijl we een ander portretteren rond zijn of haar levensstijl, passie of woonplek,' legt Tanja uit. 'En in het ene portret komt het nadrukkelijker naar voren dan in het andere, maar de Schermer speelt altijd een rol, als is het soms alleen maar de woonplaats van de persoon.' Het zijn zeer uiteenlopende verhalen geworden. 'Bij de een wisten we dat hij of zij iets te vertellen had, die stonden op ons 'verlanglijstje', maar we hebben ook zo maar bij mensen aangebeld en een gesprek begonnen, daar kwamen soms de prachtigste verhalen uit.' Johan en Tanja vonden het zeer opvallend dat mensen welwillend tegenover medewerking aan het boek stonden. 'Je stapt toch zo maar hun privéleven binnen.' Momentopnames De schrijfster en fotograaf werkten eerder beiden mee aan het boek Thuis in Driehuizen, gemaakt ter gelegenheid van het 400-jarig bestaan van het dorp. Het nieuwe boek komt ook uit bij een jubileum (375 jaar Schermer). 'Maar het is zeker geen geschiedenisboek,' benadrukt Johan. 'Mensen denken dat snel omdat het in het jubileumjaar van de Schermer uitkomt. Maar het is een boek in het heden. De verhalen geven wel een goed beeld van wat er in de afgelopen decennia allemaal veranderd is.' Tanja geeft aan dat zelfs tussen de tijd dat de interviews zijn afgenomen en de foto's zijn gemaakt, er al weer het nodige veranderd was. De 375-jarige Schermer is continu in beweging. 'Onze portretten zijn echt momentopnames. Soms kwam ik bij de mensen terug om het verhaal te laten nalezen, en dan klopte sommige details al niet meer.' De titel van het boek, 'Hier kan ik ademen', is bewust gekozen. 'Een van de verhalen heeft ook deze titel,' aldus Tanja en Johan. 'Het geeft aan waarom de mensen het fijn vinden in de Schermer te wonen. Veel mensen benadrukten, soms in iets andere woorden, dit speciale gevoel.'Johan: 'Maar het is zeker niet alleen een interessant boek voor mensen die in de Schermer wonen, dit is een herkenbaar boek voor inwoners van elke plattelandsgemeente in Nederland.' Portretten Tanja interviewde de mensen, aan de hand waarvan zij de verhalen schreef. En Johan maakte indringende (portret)foto's van de geïnterviewden. Tanja: 'Johan heeft de gave om mensen helemaal op hun gemak te stellen. Hij neemt echt de tijd. Hierdoor zijn het echt prachtige foto's geworden, waar mensen op een natuurlijke manier in hun eigen omgeving geportretteerd worden.' Veel foto's vertellen al een verhaal op zich.' Welk verhaal het meeste indruk heeft gemaakt op de schrijfster en fotograaf, is moeilijk aan te wijzen. Één verhaal dat Tanja erg is bijgebleven gaat over het 'kromme huisje' in Grootschermer. 'Ik was benieuwd wat voor verhaal er achter dat pand zat en heb gewoon aangebeld. Dat is uiteindelijk een zeer bijzonder verhaal geworden.' Een ander portret dat indruk maakte, was het verhaal rond het verdwijnen van de stolp langs de N242 in verband met de herinrichting van de ringweg. 'Hier kan ik ademen, portretten uit de Schermer' wordt officieel gepresenteerd tijdens de jubileumfeesten eind augustus. Maar het boek is nu ook al door middel van voorinschrijving te bestellen via www.uitgeverij-noord-holland.nl of www.samen375schermer.nl. De prijs bedraagt tot 22 augustus 20 euro. 'Mede door onze sponsoren uit de Schermer, waaronder hoofdsponsor Pronk Keukens, kunnen we het boek tegen deze aantrekkelijke prijs aanbieden.' Foto: Tanja Schermerhorn en Johan Witteman verwoorden en verbeelden in 'Hier kan ik ademen' de diversiteit van het leven in de Schermer. (Foto: Han Giskes) Noordhollandse courant Alkmaar maart 2008 Tanja Schermerhorn en Johan Witteman maakten portretten in de Schermer. ‘IEDEREEN HEEFT EEN BIJZONDER VERHAAL’ Door Merel Jegen Driehuizen - Vier jaar lang hebben ze diverse bewoners in de gemeente Schermer benaderd voor een portret. Van jonge tot oude Schermenaren, van mensen die al hun hele leven in de Schermer wonen tot stedelingen die hun intrek hebben genomen op het platteland. Naar aanleiding van het 375-jarig bestaan van de Schermer maakten schrijfster Tanja Schermerhorn en fotograaf Johan Witteman het boek ’Hier kan ik ademen - Portretten uit de Schermer’, dat in augustus wordt uitgebracht. Het idee van een fotoverhalenboek was er en de uitvoering ervan is terloops gegroeid. Een specifiek werkplan hadden Johan en Tanja niet maar wel een aantal rode draden. De geportretteerden wonen binnen de grenzen van de gemeente Schermer en het moet een kwalitatief goed en mooi boek worden. Tanja: ,,Van sommige mensen wisten we van tevoren dat ze een bijzonder verhaal te vertellen hadden, bij anderen hebben we gewoon aangebeld en ben ik een gesprek aangegaan. Opvallend is dat dat soms de prachtigste verhalen heeft geleverd.’’ De Schermer is heel gevarieerd en ’hét’ beeld van de Schermer bestaat dan ook niet volgens de makers. Johan: ,,Het boek is ook te begrijpen voor mensen buiten de Schermer die op het platteland wonen en er staan mooie foto’s in.’’ Alle geportretteerden zijn gefotografeerd in dezelfde stijl en worden afgedrukt in kleur. Johan heeft de mensen in hun eigen omgeving gefotografeerd, daar waar hun passie ligt. Johan: ,,Soms duurde het wel een paar uur voordat iemand zich helemaal op zijn gemak voelde maar ik heb net zolang gewacht totdat de twinkeling in hun ogen te zien was.’’ Binding met de Schermer hebben de inwoners allemaal maar voor iedereen is de reden waarom anders, het boek geeft aan hoe verschillend iedereen is. Zo hebben jongeren en ouderen heel andere gedachten over alle veranderingen die er in de gemeente plaatsvinden. Er zijn veel facetten die die verandering aangeven, van nieuwbouwwijken die oprijzen tot de laatste rijdende groenteman. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en in totaal heeft Tanja met 36 verhalen iets gedaan, van bijschrift tot levensverhaal. Tanja: ,,Er zitten vrolijke verhalen tussen maar ook indrukwekkende en emotionele.’’ Zo vertelt Tanja het verhaal van bewoners die hun stolp moesten verlaten omdat deze gesloopt werd vanwege de aanleg van een nieuwe weg. ,,Je hebt geen idee van wat zich er daar afspeelt, er komt veel emotie bij kijken.’’ Het meest interessante of opvallende portret zit er voor Tanja en Johan niet tussen. ,,De verhalen lopen erg uiteen en hebben andere genres, dat is bijna niet met elkaar te vergelijken.’’ Één ding weet Tanja zeker, alle verhalen moeten goed zijn en stuk voor stuk pareltjes worden. Het boek maken is voor Johan en Tanja dankbaar werk en ze hopen dat ze straks een mooi cadeautje afleveren bij de mensen die erin staan. Tanja: ,,Aan het begin van het traject heb ik een oude man geïnterviewd die inmiddels is overleden. Helaas kan hij het boek niet meer zien maar ik heb nog wel zijn verhaal vast kunnen leggen, dat geeft veel voldoening.’’ Het feit dat Johan en Tanja zelf in de Schermer wonen heeft vooral veel voordelen gehad. Johan: ,,wij kijken anders tegen de mensen aan omdat we de gemeente zo goed kennen en veel insite informatie hebben.’’ ,,Een nadeel is wel dat je over de schouders van de personen heenkijkt en dat je soms meer weet dan dat in het gesprek naar voren komt. Ik moest dan toch mijn verhaal baseren op het gesprek en dan moest ik het soms wat nuanceren’’, aldus Tanja. Maar alle geportretteerden zijn met respect vastgelegd, zowel in het verhaal als op de foto. ‘hier kan ik ademen-portretten uit de schermer is te bestellen via www.uitgeverij-noord-holland.nl of www.samen375jaarschermer.nl BRON: Alkmaarse courant 31 maart 2008 FOTO: Dick Breddels Noordhollandse courant Alkmaar Bijzondere Schermernaren te boek ter ere van 375 jaar droogmakerij Portret van het plattelandsleven Door Marjolein Eijkman Driehuizen- Vier loonwerkers, gefotografeerd met het typerende rokertje in de mondhoek. Mogelijk staan ze straks in het boek ‘Portretten van de Schermer’. Inmiddels liggen er tientallen interviews met foto’s van bijzonderen Schermernaren. Nu begint het’ echte werk’ voor Tanja Schermerhorn en Johan Witteman uit Driehuizen. Op de openingsavond van de feestweek ter ere van het 375 jarig bestaan van de droogmakerij, in de zomer van 2008, moet hij er liggen: het boek’Portretten van de Schermer’. Met portretten in woord en beeld van de inwoners van de vijf polderdorpen die samen de Schermer vormen. Hoeveel het er worden, is nog niet zeker. Dat is afhankelijk van dat’ echte werk’: het definitief bepalen van de rode draad en op grond daarvan bepalen welke portretten een plaatsje krijgen in het boek. Enorme klus. Het is een enorme klus, waarvoor ze nu al twee jaar lang Schermernaren intervieuwen en fotograferen. Een klus die schrijfster Tanja Schermerhorn en fotograaf Johan Witteman’ tussen de bedrijven door’ klaren, naast hun dagelijks werk als respectievelijk welzijnswerkster en timmerman. Wel met evaring, want zij behoorden tot de makers van het boek ter ere van het 400-jarig bestaan van Driehuizen, dat in 2003 uitkwam.,,Dat boek was nog niet af of Johan stond voor de deur met de suggestie voor een nieuw boek”, verteld Tanja. Het boek over Driehuizen bevat veel geschiedenis, het nieuwe boek wordt anders.,,Het leukste aan het vorige boek vonden we het maken van portretten van de huidige inwoners”, verteld Tanja.,,Daarom wordt het nu een boek met portretten.”Door die portretten is eigelijk een totaalportaal onstaan van het plattelandsleven, zegt Johan..,,Dit boek zou ook over een plattelandsgemeente in Limburg kunnen gaan.”,,maar het is toch ook weer helemaal des Schermers”,vult Tanja aan. Voor de intervieuws hebben ze de afgelopen jaren zo’n vijftig bijzonderen Schermernaren benaderd. De criteria voor bijzonder waren daarbij ruim.,,Als je rondvraagt, kom je toch vaak uit bij de markante dorpsbekendheden en daar wilden we er niet te veel van”, zegt Tanja.,, Het moesten ook’gewone mensen zijn met een verhaal. Een levensverhaal of een verhaal over hun werk of hobby. Dat kan een boerenzoon zijn, maar ook mensen van buiten of iemand die nog steeds in het huis van zijn ouders woont. Al die verschillende mensen maken de Schermer zo divers.”Markante gezichten of zelfs woningen konden al aanleiding voor een interview met foto vormen.,,De meeste zijn verdwenen, maar er zijn nog een paar karakteristieke arbeiderswoninkjes bij boederijen”, vertelt Tanja.,,Voor ons aanleiding om eens te kijken wie daar leven. Het leverde een heel mooi verhaal op van de bewoners.”Heel persoonlijke verhalen met heel persoonlijke, van dichtbij gefotografeerde portretten. Om die reden ging het tweetal met de ruwe versie van het verhaal plus de foto nog een keer langs bij de interviewkandidaten.,,Best spannend”, zegt Tanja.,,Want het zijn vaak ontroerende levensverhalen.Details moest ik soms aanpassen. Omdat het te dichtbij kwam, de mensen te kwetsbaar werden.”De reacties waren zonder uitzondering positief.,,Dat is zo’n voldoening”’zegt johan. Vertrouwen Dat vrijwel iedereen instemde mee te werken, verwonderde ze wel.,,Als ze bij mij aan hadden gebeld, had ik waarschijnlijk nee gezegd”,lacht Tanja. ,,Waarschijnlijk wekte onze werkwijze, dat ze het verhaal mogen nalezen, vertrouwen.” Er liggen nog vier uit te werken interviews op de plank en een ‘verlanglijstje’met potentiele kandidaten. Daar is een stop op gezet, eerst moet de rode draad helemaal helder zijn. ,,Het zou ook kunnen dat we nog interviews schrappen die al gehouden zijn. Omdat ze niet binnen de rode draad passen, verteld Tanja.,,De mensen weten dat ook, dat er mischien niks of een klein stukje van het interview in het boek komt.” Een heftige periode, noemt Johan deze laatste loodjes. Gelukkig neemt de uitgever, Stichting Uitgeverij Noord-Holland ze veel werk uit handen.,,Zij zorgen voor de fonsen, het drukken, de publiciteit en de inschrijvingen”, aldus Tanja. Hun doel is dat er straks een mooi boek ligt.Tanja:,, Vooral dat de mensen die er in staan, er blij van worden.” Foto: Johan Witteman en Tanja Schermerhorn zelf geportretteerd terwijl ze mijmerend uitkijken over hun omgeving langs de Oostdijk in Driehuizen. Bron Nieuwe Noordhollandse courant Alkmaar en Waterland 21 april 2007 polderexpress 02 Grootschermer- Vader en zoon Witteman zijn in hun element. Deze ambachtslieden zijn druk doende een schuur annex atelier te bouwen aan het Noordeinde in Grootschermer. Aan de bouw komt geen spijker te pas, zo meld zoon Johan. Alles wordt met de vroeger tijden gebruikte pen en gat verbinding bevestigd. De bouwtekening werd gemaakt door vader Leo, die vindt dat er best wat meer in de oude stijl gebouwd mag worden in onze dorpen. Zo behoud je namelijk het klassieke aangezicht van het platteland en zijn dorpjes aldus Leo… (bron polderexpress Gre Breedt-Piersma). Polderexpress 01 Driehuizen- Dit zijn vader en zoon Witteman, uit Neck en Driehuizen. Deze vaklieden restaureren oude gebouwen als boerderijen, molens en kapbergen. Overigens kunnen ze ook nieuwe bouwwerken produceren, waarvan het lijkt alsof ze eeuwen oud zijn. Leo (66) bewoont een molen in Neck, zoon Johan (35) woont in het Juliana gemaal in Driehuizen. Inmiddels heeft Johan het familie bedrijf overgenomen, waardoor vader Leo het na 46 jaar molenwerk wat rustiger aan kan doen. Kán, want hij kiest hier niet altijd voor en helpt zijn zoon nog regelmatig. Afscheid nemen van dit vak gaat zomaar niet, laat hij weten. Opvallend is dat het tweetal zoveel mogelijk natuurproducten gebruikt, zoals sappen van bomen, gewonnen scandinavisch teer en hiernaast alles nog graag op de oude manier doet. Zo smeden zij hun spijkers nog zelf…..Hier werken Leo en Johan aan de restauratie van een kapberg van honderden jaren oud, van een ouwelands boerderijtje in Grootschermer. Ze stoppen er hun hele ziel en zaligheid in en dat is te zien ook. (bron polderexpress, Gre Breedt-Piersma).